Lingvistika — tilni ma’lum bir jamoa tomonidan muloqot uchun qo‘llaniladigan belgilar tizimi sifatida o‘rganadigan ilmiy fandir. U tilning tuzilishi, funksiyalari va rivojlanish qonuniyatlarini, shuningdek, uni o‘rganish va o‘qitish tamoyillarini tadqiq etadi. Bu fan keng sohalarni: fonetika, morfologiya, sintaksis, semantika, pragmatika va leksikologiyani o‘z ichiga oladi. Ushbu maqolada tilshunoslikning fan sifatidagi asosiy jihatlari, uning gumanitar fanlar orasidagi o‘rni, til va nutqni tushunishdagi asosiy yondashuvlar ko‘rib chiqiladi. “Til” va “nutq” tushunchalarini farqlashga alohida e’tibor qaratiladi: til tizimli kod sifatida talqin qilinadi, nutq esa uning aniq muloqot a ktlarida amalga oshirilishi hisoblanadi. Zamonaviy tilshunoslik tilni nafaqat axborot uzatish vositasi, balki xalqning tarixiy tajribasi, qadriyatlari va dunyoqarashini aks ettiruvchi eng muhim madaniyat unsuri sifatida ham ko‘rib chiqadi. Til va tafakkurning o‘zaro ta’siri, muloqotning turli sohalarida tilning amal qilishi muammolari, shuningdek, madaniyatlararo muloqot masalalari alohida dolzarblik kasb etmoqda. Zamonaviy jamiyatda ko‘p tilli kompetensiya tobora muhim ahamiyat kasb etmoqda, chunki ikki va undan ortiq tillarda muloqot qilish qobiliyati muvaffaqiyatli madaniyatlararo o‘zaro ta’sir va kasbiy faoliyatning zaruriy shartiga aylanmoqda. Tilshunoslik, til, til tizimi, tilni o‘rganish, muloqot, ko‘p tillilik.