Ushbu maqolada taniqli oʻzbek shoiri Shavkat Rahmon ijodi jahon adabiyoti kontekstida qiyosiy-tipologik va semiopoetik yondashuv asosida tadqiq etilgan. Tadqiqotda shoir poetikasining badiiy-estetik xususiyatlari, undagi universallik va milliy oʻziga xoslik masalalari, obrazlar tizimi hamda ramziy ifoda vositalarining shakllanish tamoyillari tahlil qilinadi. Shavkat Rahmon sheʼriyatining jahon lirik tafakkuri, xususan, zamonaviy va klassik jahon sheʼriyati namunalari bilan mushtarak hamda farqli jihatlari ilmiy asosda yoritilgan. Maqolada tabiat obrazlarining metaforik talqini, ijtimoiy-falsafiy isyon motivlari, lirik qahramon ruhiyatining botiniy dialektikasi va poetik tafakkurning badiiy ifoda mexanizmlari semiopoetik nuqtayi nazardan tahlil etilgan. Shuningdek, shoir ijodida milliy anʼana va umuminsoniy qadriyatlarning uygʻunligi, ramz va metaforalarning badiiy funksiyasi hamda intertekstual aloqalar yoritilib, uning oʻzbek sheʼriyati taraqqiyotidagi oʻrni va jahon adabiy jarayonidagi ahamiyati ilmiy dalillar asosida asoslab berilgan. Tadqiqot natijalari Shavkat Rahmon poetikasini zamonaviy adabiyotshunoslik metodlari asosida talqin etish imkoniyatlarini kengaytirishga xizmat qiladi.