Ushbu maqolada ingliz yozuvchisi Uilyam Somerset Moem (1874–1965) va oʻzbek yozuvchisi Said Ahmad (1920–2007) hikoyalaridagi ijtimoiy-badiiy konflikt qiyosiy-tipologik jihatdan tahlil qilinadi. Har ikki adib turli adabiy an’analarga ingliz tanqidiy realizmi va oʻzbek psixologik nasriga mansub boʻlib, imperiya konteksti, til va dunyoqarash jihatidan bir-biridan farqlansa-da, ularning hikoyalarida konflikt qurilishi boʻyicha muhim tipologik mushtaraklik namoyon boʻladi. Tadqiqotda konfliktning uch oʻzaro bogʻliq qirrasi oʻrganiladi: konfliktning tajribaviy asosi sifatidagi avtobiografizm; insonning axloqiy mohiyatini ochuvchi shaxslararo toʻqnashuv; hamda ijtimoiy bosim ostidagi xarakter transformatsiyasi modeli sifatidagi qochqinlik fenomeni. Qiyosiy adabiyotshunoslik metodologiyasi hamda Baxtin, Lukács, Bourdieu va Foucault nazariyalariga tayangan holda, maqolada har ikki yozuvchida konflikt shunchaki syujet mexanizmi emas, balki shaxs va jamiyat munosabatini ochib beruvchi ontologik vosita ekanligi asoslanadi. Xulosalar umumiy insoniy muammoning turli milliy-estetik strategiyalar Moemning intellektual–ironik realizmi va Said Ahmadning lirik-fojiaviy psixologizmi orqali ifodalanishini koʻrsatadi.