Mazkur maqola oʻzbek publitsistikasidagi badiiy -publitsistik janrning zamonaviy oʻzgarish dinamikasini qiyosiy -tipologik va lingvouslubiy tahlil asosida oʻrganishga bagʻishlangan. tadqiqotda uchta yoʻnalish ustuvor oʻrin tutadi: badiiy va publitsistik nutqning differensial belgilarini nazariy -metodologik jihatdan asoslash; korrespondensiya, maqola, taqriz va sharh janrlarining lingvistik - funksional parametrlarini aniqlash; hamda raqamli axborot muhi tida yuzaga kelayotgan janr transformatsiyasining bosqichlari va yoʻnalishlarini tavsiflash. muammoning ilmiy ahamiyati shundaki, zamonaviy media makonida janrlararo chegaralarning noaniqligi va gibrid shakllarning vujudga kelishi anʼanaviy tasnif tizimini qayta koʻrib chiqishni taqozo etadi, tadqiqotda matn tahlili, leksik -semantik va qiyosiy usullardan kompleks tarzda foydalanilgan. Qayt etilgan natijalar shuni koʻrsatadiki, hozirgi oʻzbek badiiy -publitsistik janriga xos polistilizm, muallif subyektivligi ning kuchayishi, dialogik tuzilma, multimedia integratsiyasi va janrlararo diffuziya hodisasi yangi kommunikativ paradigmaning shakllanayotganini tasdiqlaydi. Tadqiqot xulosalari oʻzbek adabiy-publitsistik jarayonini oʻrganuvchi qiyosiy adabiyotshunoslik, medialingvistika va jurnalistika nazariyasi sohasidagi keyingi ilmiy izlanishlar uchun nazariy asos boʻlib xizmat qilishi mumkin. Publitsistika, badiiy - publitsistik janr, janr transformatsiyasi, qiyosiy adabiyotshunoslik, medialingvistika, oʻzbek jurnalistikasi, raqamli media, kommunikativ paradigma.