Ushbu maqola yigirmanchi asrda oilaviy solnoma janrining

rivojlanishi va amerikalik yozuvchi Irvin Shou asarlarida, ayniqsa

“Boy odam, kambag‘al odam” (1970) hamda “Tilanchi va o‘g‘ri”

(1977) romanlarida bu janrning o‘zgarishi haqida so‘z yuritadi.

An’anaga ko‘ra, oila solnomasi Jon Golsuorsi va Tomas Mann kabi

yevropalik adiblar ijodi bilan bog‘liq bo‘lib, ular bu janrdan shaxslar

va jamiyatning bir-biriga bir necha avlodlar davomida ko‘rsatadigan

ta’sirini tasvirlash uchun foydalanganlar. Shou mazkur janrni

urushdan keyingi Amerika axloqiy va ijtimoiy muhiti doirasida qayta

talqin qilib, kapitalistik moddiyatparastlik axloqiy qadriyatlar qanday

zaiflashtirganini ochib beradi. Uning romanlari oilaviy munosabatlar

millatning o‘zligini va tarixiy ongini aks ettirishini tasvirlab beradi.

Shou yondashuvini Yevropadagi o‘tmishdoshlari bilan taqqoslab,

uning ijodini G‘arb realizmi, axloq falsafasi va Amerika ijtimoiy

tanqidining keng qamrovli kontekstiga joylashtirish orqali, ushbu

tadqiqot Shouning zamonaviy oila solnomasiga qo‘shgan noyob

hissasini tadqiq etadi. Chuqur matn tahlili asnosida, tarixiy kontekst

va Lukach, Baxtin, Fray nazariyalari vositasida Shouning axloqiy

realizmi an’anaviy solnomani janrini vijdon, ijtimoiy bosim va

matonatning chuqur tadqiqotiga aylantirgani asoslangan. Natijada,

Shouning badiiy asarlari oila tushunchasi XX asr Amerika hayotida

kuchli axloqiy va madaniy ramz sifatida saqlanganini yaqqol

tasvirlab ko‘rsatadi.