Ushbu maqolada ingliz adabiyotining yirik namoyandalari

Kazuo Ishiguro va Uilyam Golding romanlarida ijtimoiy

masalalarning badiiy inʼikosi qiyosiy-tipologik tamoyillar asosida

tadqiq etiladi. Tadqiqotning markaziy obyekti sifatida mualliflarning

“Meni qoʻyib yuborma”, “Kun qoldiqlari”, “Pashshalar hukmdori”

hamda “Minora” asarlari tanlab olingan boʻlib, ularda inson tabiati,

ijtimoiy iyerarxiya, xotira va identitet muammolari tahlil qilingan.

Kazuo Ishiguro ijodida ijtimoiy masalalar asosan personajlarning

ichki psixologik kechinmalari, nostalgiya va oʻtmishni qayta anglash

jarayonlari orqali yoritilsa, Uilyam Golding asarlarida sivilizatsiya va

yovvoyilik oʻrtasidagi ziddiyat, jamiyatning parchalanishi va inson

ongidagi ibtidoiy instinktlarning ustun kelishi dramatik voqealar

hamda ramziy obrazlar yordamida ochib beriladi. Tadqiqotda

qiyosiy-tarixiy va psixologik metodlar yordamida har ikki

yozuvchining jamiyatdagi axloqiy inqirozlar hamda shaxsiy

masʼuliyat tushunchasiga yondashuvidagi oʻziga xos jihatlarni

aniqlanadi. Tahlil natijalari shuni koʻrsatadiki, Ishiguro ijtimoiy

bosimning shaxs erkinligiga taʼsirini Stivens kabi obrazlar misolida

koʻrsatib bersa, Golding ijtimoiy nazorat sustlashgan sharoitda inson

tabiatidagi yovuzlikning namoyon boʻlishini jamoaviy harakatlar

orqali tasvirlaydi. Xulosa oʻrnida, mazkur adiblarning asarlari

zamonaviy jamiyatdagi dolzarb muammolarni badiiy talqin etishda

hamda insoniyatning axloqiy tanlovlarini tushunishda muhim manba

boʻlib xizmat qilishi asoslanadi.